“Op vakantie in Tenerife ging ik op een regenachtige dag karten. Ik was acht jaar en meteen verkocht. Op mijn vijftiende reed ik mee in het professionele circuit en in 2002, werd ik wereldkampioen.

Op mijn achttiende veranderde alles. Renault bood me een contract aan om in de GP2 mee te rijden. Vanaf dat moment kwam ik van een beschermde omgeving in andere wereld terecht. Je kan gerust stellen dat mijn passie voor de autosport meteen mijn initiatie in het volwassen leven betekende. Autosport is big business en ook daar leerde ik mee omgaan. Nu ik Formule 1-testpiloot ben, ondervind ik eens te meer dat autosport leeft bij gratie van heel veel mensen.

Gravity Sport Management regelt al mijn zakenbelangen maar ook mijn sport- en trainingsschema’s. Qua trainingen, testritten, focus, en public relations investeer ik het uiterste van mezelf. Puur financieel ben ik afhankelijk, want ik kan mijn sport slechts beoefenen dankzij sponsors, geldschieters en constructeurs. Een Formule 1-wagen is simpelweg onbetaalbaar. Natuurlijk schept dit voor een sportman extra druk en verwachtingen. Weet je, een Formule 1-piloot verschilt volgens mij niet zo gek veel van een topmanager. Talent vormt de basis maar zonder hard werken en discipline kom je er niet. Zowel topsporters als topmanagers moeten ook met een bepaald niveau van stress, druk en verwachtingen van de buitenwereld omgaan. Natuurlijk maakt de adrenaline in mijn job veel goed, dat ga ik niet ontkennen. Die rush om tegen 360 kilometer per uur over het circuit te scheuren, daar doe ik het tenslotte voor.”